- داستان خیلی کوتاه -

من را به سختی بالا نگه داشته بود. خیلی سعی می کرد که ترسش را پنهان کند. خون از پارگی پاچه اش شر کرده بود. با صدای لرزان داد می زد که “به ابالفضل اگر دست به من بزنی می زنم توی سرت.”

مردک عوضی خنده ای تمسخر آمیز کرد و کلی دستش را این جیب و آن جیب کرد تا تیزی اش درآمد. زیپ شلوارش را پائین کشید و داشت نزدیک می شد که دنگ خوردم به سرش و روی زمین افتادم و دیگر هیچ چیز جز صدای جیغ و داد پسرک جوان را نشنیدم.

- داستان خیلی کوتاه -

مسعود از میان پیغمبرها جرجیس را انتخاب کرده بود. نزدیک بود کمربند زیر شکمش پاره شود. بوی مشروب می داد. قیژ قیژ کرسی های چوبی محوطه غذاخوری و جیک جیک پرنده ها کمک می کرد تا صدای آروق زدن هایش را دیگران نشنوند. گرگ و میش که شد کرکره ی مغازه را پائین کشید و مسعود را مجبور کرد چند صندلی کنار هم بگذارد تا باز روی یک بخت برگشته ی دیگر بپاشد. مسعود دست هایش را روی صورتش گذاشته بود و چشمانش را از ترس آب و یا شاید آبرو محکم بسته بود. دفعه قبل 685 هزار تومن دیگر مانده بود و الان 680 هزار تومن یعنی 136 بار صدای کرکره.

اگر روی شیشه نوشته نشده بودم، حسابش را صاف می کردم.

دستان زبرم که

سینه ی نرم و پر مویش را چنان

چنان می نوازد که خون

خون دیواره ی رگ را

چشمانم که می گردد می چرخد می رود

می چرد میان چین و چروک های بازو

می ماند میان کشاله ی گردن

می لیسد رگ های نازک گوش

می بوید  زبانی که لغزیده بیرون

داغ است برق نگاه چشمان سیاه

سرد است عرق هق هق افتاده ی تن

می سوزد

انگشتان باریک و دراز می رود تا حلق م را بخاراند

لبان سرخ می آید تا تب دار کند تن را

مرده ام  سردم  بی روح

زنده می کند  گرم  عاشق

موی ساق سفتش لم داده بر پشتی نرم

آتشم می زند

بیا  بیا

شاید بیاید

شاید

دهم ژوئن 2007

سیاوش گفت که یک "که" در آخر خط اول اضافه کنم تا خط اول و سوم دنباله ی هم شوند : دستان زبرم (که)

همچنین یک "که" در خط پنجم بگذارم : چشمانم (که) می گردد می چرخد می رود

در خط هفدم از موی ساق شروع کنم: "ساق سفت و پرمویش لم داده بر پشتی نرم" بشود موی ساق سفتش لم داده بر پشتی نرم

عبدالرضا گفت "آتش می زند جان را" به "آتش می زند" تغییر دهم

ماه گل گفت که "می سوزد، آتش می زند تب را" را به "می سوزد" تغییر دهم

ساقی گفت "می بوید زبان داغ بیرون آمده" را به "می بوید زبانی که لغزیده بیرون" تغییر دهم چون در حالت اول تصویری زیبا نمی سازد

ساقی گفت "سینه های نرم" را در خط دوم به "سینه ی نرم" تغییر دهم

شما چه می گوئید؟

از در که وارد شد چشمانش راه کشید و رفت میان سینه های پر موی پسرک جوانی که دکمه های پیراهن سفیدش باز بود و نشسته ساکت و ساکت و آرام.

سری تکان داد و فقط ایستاد. وقتی دست داد و گفت "از دیدنتان خوشحالم" فقط جمله ی دروغین سلام و احوالپرسی نبود، از دلش باید می پرسیدی.

وقتی که زیر چشمی می پائیدش دید که کلاغ ها خبر دادند و دقیقه ای نشد که آمد و گفت سلام. اما چه سلامی که فقط پاسخش سلام بود و بس. ترس بود و تپش قلب. حرف زد، شنید. اما نشد که بگوید ...

چگونه به یاری دستگیرشدگان اصفهان بشتابیم 

نوشتن سواد می خواهد.
آن قدر تجربه می کنم تا یاد بگیرم.

اولین اشتباه:

 آب بابا داد

بابا آب داد